ประวัติ

ศรีสะเกษ เดิมเรียกว่าเมืองขุขันธ์ นักโบราณคดีสันนิษฐานว่า น่าจะเป็นเมืองมาแต่สมัยขอม เพราะมี โบราณสถานสมัยขอมปรากฏหลายแห่ง เล่ากันว่าเมืองขุขันธ์เดิมเรียกว่า ศรีนครลำดวน ตั้งอยู่ที่บ้านปราสาท สี่เหลี่ยมดงลำดวน ตำบลดวนใหญ่ อำเภอวังหิน ในปัจจุบันถูกยกขึ้นเป็นเมือง เมื่อพ.ศ.2302 สมัยกรุงศรีอยุธยา มีหลวงแก้วสุวรรณซึ่งได้รับบรรดาศักดิ์เป็นพระไกรภักดี เป็นเจ้าเมืองคนแรก ล่วงถึงรัชสมัยรัชกาลที่ 5 ได้ ย้ายเมืองขุขันธ์มาอยู่ที่เมืองศรีสะเกษ (ที่บ้านเมืองเก่า ตำบลเมืองเหนือ อำเภอเมืองในปัจจุบัน) แต่ยังคงใช้ชื่อ เมืองว่า เมืองขุขันธ์ จนถึง พ.ศ. 2481 จึงเปลี่ยนเป็นจังหวัดศรีสะเกษตั้งแต่นั้นมา

การปกครอง

จังหวัดศรีสะเกษมีเนื้อที่ 8,839 ตารางกิโลเมตร แบ่งเขตการปกครองเป็น 16 อำเภอ 5 กิ่งอำเภอ คือ อำเภอเมือง อำเภอกันทรารมย์ อำเภอกันทรลักษ์ อำเภอราษีไศล อำเภออุทุมพรพิสัย อำเภอขุนหาญ อำเภอไพรบึง อำเภอปรางค์กู่ อำเภอยางชุมน้อย อำเภอห้วยทับทัน อำเภอขุขันธ์ อำเภอโนนคูณ อำเภอศรีรัตนะ อำเภอบึงบูรพ์ อำเภอน้ำเกลี้ยง อำเภอวังหิน กิ่งอำเภอภูสิงห์ กิ่งอำเภอพยุห์ กิ่งอำเภอเมืองจันทร์ กิ่งอำเภอเบญจลักษณ์ กิ่งอำเภอโพธิ์ศรีสุวรรณ

อาณาเขต

ทิศเหนือ ติดต่อกับจังหวัดยโสธร และร้อยเอ็ด
ทิศใต้ จดเทือกเขาดงรัก อันเป็นที่กั้นเขตแดนระหว่างไทยกับกัมพูชาประชาธิปไตย
ทิศตะวันตก ติดต่อกับจังหวัดสุรินทร์
ทิศตะวันออก ติดต่อกับจังหวัดอุบลราชธานี