ประวัติ

พิจิตร เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในภาคเหนือตอนล่างของประเทศไทย ชื่อเมืองมีความหมายว่า "เมืองงาม" มีที่ตั้งอยู่ระหว่างจังหวัดนครสวรรค์กับจังหวัดพิษณุโลก ตัวเมืองอยู่ริมฝั่งแม่น้ำน่าน และมีแม่น้ำน่านกับ แม่น้ำยมไหลผ่าน พิจิตรเป็นเมืองที่เก่าแก่มาก่อน สมัยสุโขทัยเรียกว่า "เมืองสระหลวง" ซึ่งมีสถานะเป็น หัวเมืองเอกของกรุงสุโขทัย ต่อมาในสมัยกรุงศรีอยุธยาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "เมืองโอฆะบุรี" ซึ่งแปลว่า "เมืองในท้องน้ำ" นั่นเอง นอกจากนี้เมืองพิจิตรยังเป็นที่ประสูติของพระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยาอีก พระองค์หนึ่งคือ สมเด็จพระสรรเพชญที่ 8 หรือ สมเด็จพระพุทธเจ้าเสือ และเป็นถิ่นกำเนิดของ นิทานเรื่อง ไกรทองอันลือลั่น

การปกครอง

จังหวัดพิจิตรแบ่งการปกครองออกเป็น 8 อำเภอ คือ อำเภอเมือง อำเภอตะพานหิน อำเภอบางมูลนาก อำเภอโพธิ์ประทับช้าง อำเภอโพทะเล อำเภอสามง่าม อำเภอวังทรายพูน อำเภอทับคล้อ

อาณาเขต

จังหวัดพิจิตรมีเนื้อที่ 4,531.014 ตารางกิโลเมตร มีความยาวจากทิศเหนือจดใต้ประมาณ 77 กิโลเมตร ความกว้างจากทิศตะวันออกจดทิศตะวันตกประมาณ 72 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดต่าง ๆ ดังนี้

ทิศเหนือ จดจังหวัดพิษณุโลก
ทิศใต้ จดจังหวัดนครสวรรค์
ทิศตะวันออก จดจังหวัดเพชรบูรณ์
ทิศตะวันตก จดจังหวัดกำแพงเพชรและนครสวรรค์